توضیح: سطح بزرگترین قمر زحل، تیتان، که در جو غلیظی قرار دارد، به سختی دیده میشود. ذرات کوچک معلق در جو بالایی تیتان باعث ایجاد مهی تقریباً نفوذناپذیر میشوند که نور را در طول موجهای مرئی به شدت پراکنده میکند و ویژگیهای سطحی را از چشمان کنجکاو پنهان میکند. با این حال، سطح تیتان در طول موجهای مادون قرمز بهتر تصویربرداری میشود، جایی که پراکندگی ضعیفتر است و جذب جوی کاهش مییابد.
این مجموعه تصویر نور مرئی (مرکز) از تیتان، برخی از واضحترین نماهای مادون قرمز جهانی از این قمر وسوسهانگیز هستند که تاکنون گرفته شدهاند. شش پنل با رنگ کاذب، پردازش مداوم ۱۳ سال دادههای تصویر مادون قرمز از طیفسنج نقشهبرداری بصری و مادون قرمز (VIMS) روی فضاپیمای کاسینی که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۷ به دور زحل میچرخد را ارائه میدهند. آنها مقایسهای خیرهکننده با نمای نور مرئی کاسینی ارائه میدهند.
ماموریت انقلابی روتورکرفت ناسا به سطح تیتان قرار است زودتر از ژوئیه ۲۰۲۸ پرتاب نشود.
منبع: ناسا
Seeing Titan
2026 May 2
Image Credit: VIMS Team, Univ. Arizona, U. Nantes, ESA, NASA
