توضیح: ده هزار سال پیش، پیش از طلوع تاریخ ثبتشدهی بشر، نوری جدید، ناگهان در آسمان شب پدیدار شد و پس از چند هفته محو شد. امروزه میدانیم که این نور از یک ابرنواختر یا ستارهی در حال انفجار بوده است و ابرِ در حال گسترشِ بقایای آن را به عنوان سحابی پرده (Veil Nebula)، بازماندهی یک ابرنواختر، ثبت میکنیم.
این نمای تلسکوپیِ واضح، بر بخش غربی سحابی پرده که با نام NGC 6960 فهرستبندی شده است، اما به طور رسمی کمتر با نام سحابی جاروی جادوگر (Witch’s Broom Nebula) شناخته میشود، متمرکز شده است.
در (اثر) آن انفجار فاجعهبار، یک موج شوک بینستارهای در فضا حرکت میکند و مواد بینستارهای را به بالا و پایین میراند. رشتههای درخشان که با فیلترهای باند باریک تصویربرداری شدهاند، مانند موجهای بلندی در یک صفحه هستند که تقریباً از لبه دیده میشوند و به طرز چشمگیری به خوبی به گاز هیدروژن اتمی (قرمز) و اکسیژن (آبی-سبز) تفکیک شدهاند.
بقایای کامل ابرنواختر در فاصلهی حدود ۱۴۰۰ سال نوری از ما و در جهت صورت فلکی ماکیان (constellation Cygnus) قرار دارد. این جاروی جادوگر در واقع حدود ۳۵ سال نوری گستردگی دارد. ستاره درخشان درون تصویر، ۵۲ دجاجه (52 Cygni) است که با چشم غیرمسلح از مکانی تاریک قابل مشاهده است، اما ارتباطی با بقایای ابرنواختر باستانی ندارد.
منبع: ناسا
NGC 6960: The Witch’s Broom Nebula
2025 October 1
Image Credit & Copyright: Brian Meyers
