چه چیزی باعث مِه‌بانگ شد؟
آیا تا کنون درباره‌ی نظریه مه‌بانگ (بیگ بنگ) شنیده‌اید؟ یافتن منشاء آغاز جهان، یکی از مهم‌ترین و بزرگ‌ترین کشف‌های تاریخ بشر است. با توجه به نظریه‌ی بیگ بنگ، در یک زمانی جهان ما بسیار کوچکتر از یک اتم بوده است. تمام ماده‌ی موجود در کیهان در یک نقطه‌ی کوچک با جرم عظیمی قرار داشته است، که به آن “تکینگی” می‌گویند. حدود 13.8 میلیارد سال پیش، این نقطه‌ی کوچک به سرعت شروع به گسترش و رشد کرد و به مرور زمان به اندازه‌ای بزرگ شد که تبدیل به جهان فعلی ما شد. همان‌طور که جهان در حال رشد است، همزمان با این رشد، در حال خنک شدن نیز می‌باشد. بلافاصله پس از این انفجار بزرگ، جهان به اندازه‌ای داغ شد که نور نتواست در آن تابش یابد. آیا می‌توانید تصور کنید که در هیچ نقطه‌ای نور نمی‌تابید؟ با گذر زمان و سرد شدن ماده، اولین ستارگان شکل گرفته و نوری را پخش کردند. سایر مواد نیز به تدریج به شکل سیارات، دنباله‌دارها، سیارک‌ها و هر چیز دیگری در جهان ما تبدیل شدند. بر اساس شواهدی که جمع‌آوری کرده‌اند، بسیاری از کارشناسان معتقدند که مه‌بانگ آغاز زمان بوده است.
اگر این درست باشد، سوال این است که چه چیزی باعث این انفجار بزرگ شد؟
چرا بچه بودنمان را به یاد نمی‌آوریم؟
به احتمال زیاد اولین یا دومین جشن تولد خود را به یاد نمی‌آورید – یا مجموعه‌ای از رویداد‌های دیگر که در اوایل کودکی رخ داده‌اند – و البته در این موضوع تنها نیستید. طبیعی است که اولین تجربیات زندگی خود را با وجود اتفاقات مهم و تأثیرگذار خود فراموش کنید.بیشتر بزرگسالان نمی‌توانند اولین لحظات زندگی را به یاد بیاورند مگر اینکه رویداد‌ها توسط دیگرانی که اغلب آن‌ها را بازگو می‌کنند، تقویت شوند، یا خاطرات، با عکس‌ها یا نشانه‌های دیگر ایجاد شوند. این پدیده‌ای است که دانشمندان آن را فراموشی دوران کودکی می¬نامند. در حالی که ممکن است ماه‌ها پس از برگزاری جشن تولد دوم خود آن را با جزئیات کامل به یاد بیاورید و توصیف کنید، یک سال بعد ممکن است این خاطرات محو شده باشند و در نهایت به کلی از بین بروند.
تصویر نجومی روز ناسا: زمین و ماه از آنسوی آن‌ها
زمین و ماه از آن سوی ماه، چگونه به نظر می‌رسند؟
اگرچه اغلب {زمین و ماه} با هم عکس می‌گرفتند، اما این تصویر دوتایی، در اواخر سال 2022 توسط فضاپیمای روباتیک اوریون (robotic Orion spacecraft) از ماموریت آرتمیس 1 ناسا (Artemis I)، در حالی که به دور عظیم‌ترین ماهواره زمین {ماه} می‌چرخید و به وطن اصلی خود {زمین} نگاه می‌کرد، با این چشم‌انداز غیرعادی شکار شد.
از آنجایی که زمین ما تقریباً چهار برابر قطر ماه است، اندازه‌ی به ظاهر بزرگ ماهواره {ماه} به دلیل نزدیکتر بودن کپسول فضاپیما به جرم کوچکتر {ماه} است.
مأموریت آرتمیس 2 (Artemis II)، یعنی پرتاب بعدی در سری آرتمیس ناسا، در حال حاضر برنامه‌ریزی شده است که مردم را در سال 2025 به دور ماه ببرد، در حالی که آرتمیس 3 (Artemis III) قرار است انسان‌ها را در اواخر سال 2026 دوباره به سطح ماه بازگرداند.
هفته گذشته، فضاپیمای روباتیک اسلیم (SLIM spacecraft) آژانس اکتشافات فضایی ژاپن (JAXA)، از ژاپن پرتاب شد و بر روی ماه فرود آمد و دو ماه‌نورد پرشی را بر سطح آن رها کرد.
منبع: ناسا
