کمربند کوئیپر؛ خانه میلیون‌ها جسم آسمانی

در دوران مدرسه، بسیاری از ما در مورد سیارات، خورشید و شاید کمربند سیارکی (Asteroid belt) یاد می‌گیریم. با این حال، منظومه شمسی ما بسیار فراتر از این‌ها است، از جمله منطقه‌ای در منظومه شمسی بیرونی به نام کمربند کویپر (Kuiper belt).
کمربند کویپر (تلفظ: کای-پِر) که فراتر از مدار نپتون قرار دارد، خانه میلیون‌ها (یا میلیاردها، مشخص نیست) جرم یخی است که دقیقاً مانند سیارات و سیارک‌هایی که می‌شناسیم، به دور خورشید می‌چرخند. ناسا (NASA) اینطور بیان می‌کند: «کمربند کویپر، شبیه به کمربند سیارکی، منطقه‌ای از بقایای تاریخ اولیه منظومه شمسی است. مانند کمربند سیارکی، این کمربند نیز توسط یک سیاره غول‌پیکر شکل گرفته است، اگرچه بیشتر به شکل یک دیسک ضخیم (مانند یک دونات) است تا یک کمربند نازک.»
نپتون (Neptune) یکی از سیارات غول‌پیکر (giant planets) در منظومه شمسی ما است. سیارات دیگر، مشتری (Jupiter)، زحل (Saturn) و اورانوس (Uranus) هستند. سیارات غول‌پیکر به دلیل اندازه آن‌ها نسبت به زمین به این نام خوانده می‌شوند. آن‌ها همچنین به عنوان سیارات بیرونی شناخته می‌شوند زیرا از خورشید دورتر هستند.
به نظر می‌رسد که مدل‌ها و نمودارهای منظومه شمسی اغلب در مدار نپتون – یا شاید پلوتو (Pluto) اگر به نسخه قدیمی‌تری نگاه می‌کنید – به پایان می‌رسند. با صرف‌نظر از بحث و جدل در مورد وضعیت پلوتو به عنوان یک سیاره کوتوله، در واقع میلیون‌ها جرم فراتر از مدار نپتون وجود دارد – و برخی از آن‌ها قابل توجه هستند. این‌ها اجرام کمربند کویپر (Kuiper Belt Objects) یا KBO نامیده می‌شوند. تاکنون، حدود 2000 جرم کمربند کویپر دسته‌بندی شده‌اند.
علاوه بر پلوتو، چندین سیاره کوتوله وجود دارند که بخشی از کمربند کویپر هستند، از جمله اِریس (Eris)، ماکی‌ماکی (Makemake) و هائومیا (Haumea). این اجرام بزرگ منظومه شمسی، مانند سیارات به دور خورشید می‌چرخند، اما آنقدر بزرگ نیستند که به عنوان سیاره طبقه‌بندی شوند. میلیون‌ها جرم کوچکتر دیگر نیز وجود دارند، مانند دنباله‌دارها و قمرها، که بسیاری از آن‌ها عموماً در نواری از فضا بین 30 تا 55 واحد نجومی (AU) از خورشید (یک AU برابر است با فاصله زمین تا خورشید به طور متوسط، که 90 میلیون مایل یا 150 میلیون کیلومتر است) جمع شده‌اند.
فراتر از کمربند کویپر، ابر اورت (Oort cloud) نیز وجود دارد، ناحیه دیگری از فضا که حاوی اجرام بیشتری است. به گفته ناسا: «اعتقاد بر این است که ابر اورت یک پوسته کروی غول‌پیکر است که بقیه منظومه شمسی را احاطه کرده است. این ابر مانند یک حباب بزرگ و ضخیم است که از قطعات یخی زباله‌های فضایی به اندازه کوه و گاهی بزرگتر ساخته شده است.» همه این‌ها به این معناست که منظومه شمسی ما بسیار فراتر از هشت سیاره‌ای است که بیشتر ما در مورد آن‌ها یاد می‌گیریم.

این مطلب توسط خانه علم، مرکز اختصاصی ترویج علم دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان برای شما آماده شده است.

دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان را بیشتر بشناسیم

دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان (IASBS) که در سال 1371 توسط دکتر یوسف ثبوتی، چهره ماندگار فیزیک ایران، و دکتر محمدرضا خواجه‌پور بنیان‌گذاری شد، یکی از برجسته‌ترین مراکز آموزش عالی کشور در حوزه علوم پایه محسوب می‌شود. این دانشگاه با تمرکز ویژه بر تحصیلات تکمیلی، فضایی پویا برای پژوهش و آموزش در سطح بین‌المللی فراهم کرده است. هدف اصلی IASBS، دستیابی به مرجعیت علمی، انجام پژوهش‌های کاربردی، و تربیت دانشجویانی با دانش عمیق و مهارت‌های نوآورانه است. همکاری‌های گسترده با مراکز علمی داخلی و خارجی، مشارکت فعال در پروژه‌های تحقیقاتی بین‌المللی و انتشار مقالات در مجلات معتبر، از دستاوردهای ارزشمند این دانشگاه به شمار می‌آیند که آن را در ردیف برترین دانشگاه‌های کشور قرار می‌دهد.

این دانشگاه با برخورداری از دانشکده‌های فیزیک، شیمی، ریاضی، علوم زیستی، علوم زمین، و علوم کامپیوتر و فناوری اطلاعات، مجموعه‌ای از رشته‌های تخصصی را ارائه می‌دهد. پژوهشکده‌هایی مانند پژوهشکده تغییر اقلیم و گرمایش زمین و پژوهشکده فناوری‌های نوین، بسترهای مناسبی برای تحقیق و نوآوری فراهم کرده‌اند. نسبت استاد به دانشجو 1 به 9 و حضور تمام‌وقت اساتید و دانشجویان در محیط علمی، تجربه آموزشی منحصربه‌فردی را رقم زده است. فضای باز و بدون دیوار، فعالیت 24 ساعته، و جو صمیمی میان اعضای دانشگاه، دانشگاه تحصیلات تکمیلی را به محیطی الهام‌بخش برای تحصیل و پژوهش تبدیل کرده است. این دانشگاه با کسب رتبه‌های برتر در رتبه‌بندی‌های ملی و بین‌المللی، جایگاه خود را به عنوان یکی از برترین مراکز علمی کشور تثبیت کرده است.

برخی از شاخصه‌های دانشگاه تحصیلات تکمیلی