تصویر نجومی روز ناسا: جهان قابل مشاهده
توضیح: تا چه فاصلهای میتوانید ببینید؟
هر چیزی که همین الان میتوانید ببینید، و هر چیزی که احتمالاً میتوانید ببینید، با فرض اینکه چشمان شما میتوانست انواع تابشهای اطرافتان را تشخیص دهد “جهان قابل مشاهده” (observable universe) است.
از طریق نور، دورترین چیزی که میتوانیم ببینیم از تابش زمینه کیهانی میآید، مربوط به زمانی ۱۳.۸ میلیارد سال پیش که جهان مانند مه غلیظی مات بود. برخی از نوترینوها و امواج گرانشی که ما را احاطه کردهاند از فواصلی دورتر میآیند، اما بشر هنوز فناوری لازم برای تشخیص آنها را ندارد.
تصویر به نمایش درآمده، جهان قابل مشاهده را در مقیاسی به طور فزاینده فشرده، نشان میدهد، با زمین و خورشید در مرکز که توسط منظومه شمسی ما، ستارگان نزدیک، کهکشانهای نزدیک، کهکشانهای دور، رشتههای ماده اولیه و تابش زمینه کیهانی احاطه شده است.
کیهانشناسان معمولاً فرض میکنند که جهان قابل مشاهده ما فقط بخش نزدیک یک موجودیت بزرگتر به نام “جهان” است که در آن فیزیک یکسانی اعمال میشود. با این حال، چندین استدلال رایج اما گمانهزن وجود دارد که ادعا میکنند حتی جهان ما بخشی از یک چندجهانی بزرگتر است که در آن یا ثابتهای فیزیکی متفاوتی وجود دارد، یا قوانین فیزیکی متفاوتی اعمال میشود، یا ابعاد بالاتری عمل میکنند، یا نسخههای کمی متفاوت از جهان استاندارد ما وجود دارد.
منبع: ناسا
The Observable Universe
2025 November 23
Illustration Credit & Licence: Wikipedia, Pablo Carlos Budassi
